چکیده مقاله
بحران کم آبی و افزایش وقوع سیلابهای شهری ضرورت بازنگری اساسی در الگوهای شهرسازی و مدیریت آب را در کلانشهرهای خاورمیانه و ایران دوچندان کرده مفهوم شهر اسفنجی با تکیه بر زیرساخت های سبز، مدیریت یکپارچه منابع آب و به کارگیری فناوری های طبیعت بنیان، فرصتی نوین برای ارتقای تاب آوری، پایداری زیست محیطی و افزایش کیفیت زندگی شهری فراهم می سازد این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و ترکیبی از مطالعات میدانی و اسنادی انجام شد جامعه آماری شامل ۴۰ نفر از کارشناسان شهری بود که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه با ضریب پایایی ۰ ۸۳ و مصاحبه نیمه ساختار یافته بودند یافته ها نشان داد بیشترین تاثیرگذاری را زیرساخت های سبز و باغ باران در کاهش رواناب و ارتقای تاب آوری داشته اند میانگین ۴ ۵ چالش های نهادی و مالی و ۳ ۹ و موانع اجتماعی فرهنگی ۳ ۱ به عنوان مهمترین موانع اجرای گسترده تر این الگو شناسایی شدند آزمون آماری T test تک نمونه ای p۷۰ ۰۵ و همبستگی پیرسون ۰ ۷۳=r نشان دهنده رابطه مثبت و معنادار بین گسترش زیرساخت سبز و تاب آوری شهری بود تجارب موردی شهرهای تهران، شیراز و مشهد اثرات مثبت پیاده سازی اقدامات شهر اسفنجی را تایید کرد در پایان، سیاست گذاری جامع، تامین منابع مالی، یکپارچگی نهادی و فرهنگ سازی عمومی برای موفقیت پایدار این رویکرد توصیه می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
الهام دهقان مهرجردی
نویسنده مسئول، دکتری شهرسازی
محمد اسماعیل جانعلی زاده کلامرودی
نویسنده همکار، کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری
شیوه ارجاع
�هقان مهرجردی، الهام و جانعلی زاده کلامرودی، محمد اسماعیل،1404،شهرهای اسفنجی Sponge Cities راهکاری نوین برای مدیریت آب و ارتقای زیست پذیری شهرهای خاورمیانه،هفتمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه15 مرداد 1404 · مشهد