تاثیر عوامل فرهنگی و زیست محیطی در طراحی اقامتگاه بوم گردی (مطالعه موردی: روستای قهی)

چکیده مقاله

گردشگری پایدار با محوریت ترکیب فرهنگ و زیست بوم در طراحی اقامتگاههای بوم گردی، به عنوان الگویی از معماری همساز با محیط و بازتاب دهنده ی هویت محلی شناخته میشود این پژوهش با روش تحلیل مضمون و با مطالعه موردی به بررسی چگونگی تلفیق دانش زیستی ساکنان، با اصول طراحی اقلیمی و میان رشته ای در روستای کویری قهی از استان اصفهان پرداخته است مساله اصلی که این پژوهش بدنبال آن است تاثیر پذیری معماری از فرهنگ برخاسته از زیست بوم است یافته های این تحقیق که با روی آورد مردم شناسی کارکردی صورت پذیرفته نشان میدهد که معماری خشتی مبتنی بر طراحی اقلیمی در روستای قهی همانند استفاده از بادگیر، تعبیه حیاطهای مرکزی و بهره گیری از مصالح بومی و رویکرد ترکیبی در تلفیق مردم شناسی، بوم شناسی و معماری نه تنها پاسخگوی چالشهای محیطی است، بلکه فرهنگ متاثر از زیست بوم را در قالبهایی مانند آیینهای جمعی مرتبط با قنات و صنایع دستی وابسته به خاک، بازتولید میکند این پژوهش بر این نکته تاکید دارد که طراحی اقامتگاههای بوم گردی در قهی، با ایجاد تعادل میان اصالت فرهنگی و فناوریهای نوین فرصتی برای کاهش مهاجرت روستاییان و تقویت اقتصاد محلی فراهم ساخته است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدامین جعفری هرندی

کارشناسی ارشد معماری دانشگاه گیلان دانشکده هنر و معماری

مژگان خاکپور

استادیار گروه معماری دانشگاه گیلان دانشکده هنر و معماری

کیامرز جوانمردی

مربی گروه معماری دانشگاه گیلان دانشکده هنر و معماری

�عفری هرندی، محمدامین و خاکپور، مژگان و جوانمردی، کیامرز،1404،تاثیر عوامل فرهنگی و زیست محیطی در طراحی اقامتگاه بوم گردی (مطالعه موردی: روستای قهی)،هفتمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه15 مرداد 1404 · مشهد