چکیده مقاله
شناسایی و مدلسازی کریدورهای اکولوژیک، شهری راهبردی اثربخش برای افزایش پیوستگی زیستی و حفظ تنوع زیستی در شهرهای در حال توسعه به شمار میرود پژوهش حاضر با هدف ارائه مدلی نوین جهت تعیین مسیرهای بهینه کریدورهای اکولوژیک بر مبنای تحلیل شاخصهای ژئومورفولوژیکی و داده های اکولوژیکی به روش توصیفی تحلیلی و با محوریت مطالعه موردی شهر تهران انجام شده است دادههای مکانی با استفاده از سامانههای اطلاعات جغرافیایی GIS و سنجش از دور RS استخراج و شاخصهای شیب ارتفاع و جهت گیری به عنوان متغیرهای ژئومورفولوژیک و هستههای اکولوژیک فضای سبز به عنوان متغیرهای زیستی شناسایی شدند سپس با مدل سازی مبتنی بر نقشه مقاومت و شاخصهای اتصال IC و PC مسیرهای بهینه کریدور تعیین گردید نتایج نشان داد ادغام اطلاعات ژئومورفولوژیک با داده های اکولوژیک، موجب افزایش ۴۰ درصدی شاخص پیوستگی زیستی IIC و بهبود چشمگیر کارایی شبکه کریدورها میشود اعتبار سنجی مدل با استفاده از معیار ۷۹ Kappa و تایید کارشناسان ۸۲٪ نشان دهنده دقت و قابلیت تعمیم مدل پیشنهادی است یافته ها تاکید دارند که رویکرد تلفیقی مزبور نقشی موثر در ارتقای تاب آوری بوم شهری و برنامه ریزی پایدار دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
الهام دهقان مهرجردی
دکتری شهرسازی
محمد اسماعیل جانعلی زاده کلامرودی
کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری
شیوه ارجاع
�هقان مهرجردی، الهام و جانعلی زاده کلامرودی، محمد اسماعیل،1404،شناسایی و مدلسازی کریدورهای اکولوژیک شهری با تاکید بر ساختار ژئومورفولوژیکی؛ راهبردی برای حفظ تنوع زیستی در ایران،هفتمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه15 مرداد 1404 · مشهد