چکیده مقاله
پس از ناکامی های دهه ۶۰ قرن بیستم در توسعه و افزایش نابرابری و فقر در بسیاری از کشورها، توجه به جنبه های اجتماعی در توسعه و اقتصاد اولویت یافت تمایل به توسعه و پیشرفت به صورت فطری در تمام افراد و جوامع وجود دارد که جوامع روستایی نیز از این قاعده مستثنی نیستند ولی با توجه به نقاط ضعف و اشکالات فراوان در مفهوم توسعه ای که توسط غربی ها بیان شده است، و بیشتر بر بعد مادی و اقتصادی توسعه تاکید می کند و با کرامت انسانی و بعد معنوی و اعتقادات مذهبی فاصله بسیار زیادی دارد در نتیجه کشورهایی همچون ایران بایستی الگویی بومی با توجه به فرهنگ، باورها و اعتقادات خود ارائه دهند که همین امر موجب شد تا جمهوری اسلامی ایران بنا به صلاح دید مقام معظم رهبری مدظله العالی و احساس نیاز ایشان و مشاهده جوانب ناموفق عملکرد غرب در امر توسعه، در پی دستیابی به الگویی بومی برای پیشرفت و تعالی جامعه باشد و از آنجایی که توسعه روستایی محور اصلی توسعه ملی است و این توسعه بدون برنامه ریزی و مدیریت روستایی محقق نمی شود، در نتیجه بایستی مدیریت این مناطق از الگویی بومی که همان الگوی اسلامی – ایرانی است، پیروی نماید تا در مسیر توسعه و پیشرفت به معنای حقیقی آن حرکت و در دام ظاهر توسعه به مفهوم غربی آن گرفتار نگردند استفاده از الگوی اسلامی – ایرانی پیشرفت در مدیریت نواحی روستایی به دلیل سازگاری بیشتر با فرهنگ و اعتقادات مذهبی جامعه روستایی، راحت تر مورد پذیرش قرار می گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
علیرضا مقدسی
استادیار گروه مدیریت دانشگاه بین المللی امام رضا علیه السلام
الیاس تقدیسی زاده
دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت دولتی موسسه آموزش عالی عطار مشهد
مرتضی خسروی
دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مدیریت دولتی موسسه آموزش عالی عطار مشهد
شیوه ارجاع
مقدسی، علیرضا و تقدیسی زاده، الیاس و خسروی، مرتضی،1400،تبیین جایگاه الگوی اسلامی - ایرانی پیشرفت در مدیریت روستاهای کشور،سومین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی6 اسفند 1400 · تهران