چکیده مقاله
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، جمهوری اسلامی ایران به واسطه اتخاذ رویکردی مستقل در عرصه روابط بین الملل، در مقاطع مختلف با تحریم های بین المللی مواجه شده است این تحریم ها از یک سو موجب انزوای سیاسی و اقتصادی، کاهش سرمایه گذاری خارجی، مخدوش شدن تصویر بین المللی ایران و محدودیت در تعاملات تجاری با کشورهای منطقه و جهان گردید از سوی دیگر، پیامدهای داخلی آن شامل رکود اقتصادی، تورم، بیکاری، فرسایش زیرساخت های صنعتی و ریلی، توقف پروژه های عمرانی، کاهش ارزش پول ملی و نارضایتی اجتماعی بوده است در واکنش به این وضعیت، دولت های مختلف جمهوری اسلامی ایران از دوران هاشمی رفسنجانی تا دولت حسن روحانی تلاش هایی برای کاهش آثار تحریم ها و خروج از انزوا انجام دادند که میزان موفقیت آن ها متفاوت بوده است در همین راستا، دولت سیزدهم به ریاست ابراهیم رئیسی در شرایطی آغاز به کار کرد که کشور با شدیدترین تحریم های بین المللی مواجه بود این پژوهش در پی پاسخ به این پرسش است که دولت ابراهیم رئیسی چه راهبردی را در سیاست خارجی برای مقابله با تحریم ها اتخاذ کرده است؟ فرضیه تحقیق بر آن استوار است که دولت سیزدهم با تکیه بر منطقه گرایی سیاسی و اقتصادی، تمرکز بر همکاری با کشورهای همسایه، استفاده از ظرفیت های منطقه خاورمیانه، حوزه اوراسیا و آمریکای لاتین، در چارچوب سیاست «نگاه به شرق»، تلاش کرده است تا فشارهای تحریمی را کاهش دهد و جایگاه بین المللی کشور را ارتقاء بخشد این مطالعه با بهره گیری از روش توصیفی تحلیلی انجام گرفته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نصاری پور، سجاد و اسکندری، آترین و صالحی یگانه، مهرداد،1404،راهبرد دولت ابراهیم رئیسی برای مقابله با تحریم های بین المللی،سیزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی31 تیر 1404 · تهران