چکیده مقاله
آزادی اجتماعات از خصایص دولت مردمی و از برجسته ترین مظاهر آزادی است؛ در هر جامعه ای بنا به عوامل متعدد سیاسی، آرمانی، مدیریتی، قومی، مذهبی و نژادی یا نیازمندی های شخصی و صنفی، امکان بروز اجتماعات و راهپیمایی های اعتراض آمیز وجود دارد در طی قرن بیستم، به تدریج نوعی نگاه ویژه به حقوق بشر شکل گرفت که به دنبال تامین آزادی های انسان، در همه حال و همه شرایط بود یکی از مهم ترین مسائلی که طی این روند، به صورتی جدی پیگیری شده است، تاکید بر حق اعتراض مردم نسبت به سیاست ها و تصمیمات حکومتی می باشد بررسی نوع نگاه قانونگذاران به حق اعتراض و فرایندها و روش های مطالبه و استفاده از حق، می تواند گامی بسیار مهم در راستای نهادینه شدن دموکراسی از یک سو و ایجاد زمینه ها برای تصویب قوانینی بهتر و در پیش گرفتن فرایندها و روش حکومتی مناسب تر، تلقی گردد بر همین اساس، در این پژوهش تلاش گردید تحلیلی بر حق تجمع و اعتراضات مسالمت آمیز در نظام حقوق عمومی ایران و نظام بین الملل حقوق بشر ارائه گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�جت زاده، بهاره،1402،تحلیلی بر حق تجمع و اعتراضات مسالمت آمیز در نظام حقوق عمومی ایران و نظام بین الملل حقوق بشر،سومین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم آموزشی، حقوق و علوم اجتماع�
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم آموزشی، حقوق و علوم اجتماعی25 اسفند 1402