چکیده مقاله
افکار خودکشی یکی از چالش های جدی سلامت روان در میان مهاجران است که اغلب به دلیل انگ اجتماعی و تابوهای فرهنگی، بدون شناسایی و مداخله باقی می ماند پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر انگ اجتماعی و تابوهای فرهنگی بر کمک جویی روان شناختی در میان مهاجران ایرانی ساکن اسپانیا، به روش کیفی و رویکرد پدیدارشناسی انجام شده است داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دو شرکت کننده ایرانی دارای تجربه افکار خودکشی گردآوری و با روش تحلیل مضمون بررسی شدند یافته ها نشان داد که هر دو شرکت کننده با ترس از قضاوت، شرم درونی شده، و احساس بی اعتمادی نسبت به متخصصان سلامت روان کشور میزبان، از کمک جویی خودداری کرده اند همچنین، تجربه مهاجرت همراه با فقدان شبکه حمایتی و انزوای فرهنگی، تاثیر این عوامل را تشدید کرده است هر دو شرکت کننده اشاره کردند که احساس آبرو و نگرانی از برچسب خوردن به عنوان دیوانه ، آن ها را از مراجعه به درمانگر بازداشته است همچنین، عدم دسترسی به درمانگران هم فرهنگ و حساس به زمینه های فرهنگی اجتماعی ایران، مانع مهمی در کمک جویی محسوب می شود نتایج پژوهش بر ضرورت توسعه خدمات روان درمانی بین فرهنگی، آموزش متخصصان سلامت روان در زمینه تفاوت های فرهنگی مهاجران، و کاهش استیگما از طریق آگاهی بخشی فرهنگی تاکید دارد در مجموع، مداخلات موثر در این زمینه باید از سطح فردی فراتر رفته و ابعاد فرهنگی، اجتماعی و ساختاری را نیز در نظر بگیرند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فتاحی حسین آبادی، عاطفه و طباطبایی، سید موسی،1404،بررسی تاثیر انگ اجتماعی و تابوهای فرهنگی بر کمک جویی در افراد با افکار خودکشی: مطالعه موردی بر دو مهاجر ایرانی در اسپانیا،ششمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و علوم اجتماع�
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و علوم اجتماعی30 خرداد 1404