چکیده مقاله
یکی از قواعد پرکاربرد در فقه و حقوق قاعده فقهی اوفوا بالعقود است این قاعده از آیه یک سوره مائده و آیات و روایات دیگری استنباط می شود، در این آیه شریفه خداوند به بندگان مومن خود خطاب می کند که به عقود خود پایبند باشند یا ایها الذین آمنوا اوفوا بالعقود ، در تفسیر واژه العقود تعابیری همچون پیمانهای زمان جاهلیت، روابط مردم با خداوند، روابط مردم در مورد اماناتشان، عقود شرعی و اختراعی بین مردم و وجود دارند در مورد کلمه اوفوا همچنین مدلول های متفاوتی از قبیل اصل لزوم قراردادها، اصل التزام به مفاد عقد، اصل صحت و در تفسیر آیه مورد توجه قرار گرفته اند؛ برای درک مفهوم دقیق این قاعده و شمول آن به بررسی این نظرات متفاوت می پردازیم
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حیمی، سارا،1404،بررسی قاعده فقهی اوفوا بالعقود،ششمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و علوم اجتماع�
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و علوم اجتماعی30 خرداد 1404