بررسی و تحلیل زمینه های اجتماعی و فرهنگی فحشا در ایران در دوره ایلخانی و تیموری

چکیده مقاله

تحولات اجتماعی و فرهنگی ایران در میان قرون هفتم تا نهم هجری، دو چهره متمایز در ارتباط میان قدرت، اخلاق و روابط انسانی ترسیم کرده است دوره ایلخانی، پس از یورش مغول، با فروپاشی شبکه های اقتصادی، ناامنی گسترده و تغییر در نظام ارزشی همراه بود؛ شرایطی که زنان را در معرض فشارهای شدید معیشتی قرار داد و آنها را به ایفای نقش هایی کشاند که پیش تر در چارچوب سنتی جامعه جای نداشت آنچه در این مقطع شکل گرفت، بیش از آنکه ریشه در میل و لذت داشته باشد، محصول ناگزیری اقتصادی و اجتماعی بود در مقابل، دوره تیموری با بازسازی شور فرهنگی و رونق شهری، فضای دیگری برای روابط انسانی ایجاد کرد در شهرهایی چون هرات و سمرقند، شکوه هنری و محافل اشرافی به بدن و زیبایی زن معنا و جایگاهی تازه بخشید و فحشا از یک کنش حاشیه ای به بخشی از فرهنگ شهری بدل شد؛ از عرصه بقاء به عرصه معنا و هنر بررسی تطبیقی این دو دوره نشان می دهد که تغییر در بنیان های اقتصادی و فرهنگی، مسیر و کارکرد این رفتار را به طور کامل دگرگون کرده است آنچه در یک دوره ابزار بقاء بود، در دوره دیگر به نماد زیبایی و قدرت نرم تبدیل شد این تحلیل، پیوند میان ساختار اجتماعی، جنسیت و دگرگونی ارزش های فرهنگی را در تاریخ ایران برجسته می سازد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

بهراد گردابی

کارشناسی ارشد تاریخ ایران اسلامی دانشگاه بین المللی امام خمینی ره قزوین

گردابی، بهراد،1404،بررسی و تحلیل زمینه های اجتماعی و فرهنگی فحشا در ایران در دوره ایلخانی و تیموری،ششمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و علوم اجتماع�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و علوم اجتماعی30 خرداد 1404