چکیده مقاله
هدف اصلی از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان رابطه والد – کودک CPRT در مشکلات هیجانی رفتاری کودکان دبستانی و تعامل والد کودک بود روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل کلیه کودکان دختر دبستانی منطقه ۶ شهر تهران که در سال تحصیلی ۹۸ ۹۷ مشغول به تحصیل بودند و نمونه ها نیز شامل ۲۶ نفر بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در گروه آزمایش ۱۳ دانش آموز و در گروه کنترل ۱۳ دانش آموز قرار گرفتند از پرسشنامه مشکلات هیجانی رفتاری آخنباخ، ۱۹۹۱ و تعامل والد – فرزند فاین، مورلند، و اسچووبل،۱۹۸۳ به عنوان پیش آزمون و پس آزمون استفاده گردید آزمودنی های گروه آزمایش در ۱۰ جلسه برنامه درمانی رابطه والد – کودک شرکت کردند و گروه کنترل، مداخله ای دریافت نکرد یافته ها نشان داد درمان رابطه والد کودک بر مشکلات هیجانی رفتاری شامل مشکلات هیجانی رفتاری در بعد مشکلات درونی سازی در سطح p≤۰ ۰۵ و در بعد مشکلات بیرونی سازی در سطح p≤۰ ۰۱ و نیز بر تعامل والد – کودک در بعد عاطفه مثبت در سطح p≤۰ ۰۱، در بعد گفت و شنود در سطح p≤۰ ۰۵، در کودکان دبستانی تاثیر مثبت دارد و بر تعامل والد کودک در بعد آزردگی/سردرگمی نقش و بعد همانندسازی در سطح p≤۰ ۰۵ تاثیر ندارد
کلیدواژهها
نویسندگان
حدیثه فضلعلی
دانش آموخته دوره کارشناسی ارشد روانشناسی گرایش روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز
شیوه ارجاع
فضلعلی، حدیثه،1401،اثربخشی درمان رابطه والد – کودک در مشکلات هیجانی - رفتاری کودکان دبستانی و تعامل والد- کودک،اولین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی27 اسفند 1401