اثربخشی طرحواره درمانی بر توانمندی اجتماعی و انعطا ف پذیری شناختی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی طرحواره درمانی بر توانمندی اجتماعی و انعطا ف پذیری شناختی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام گرفت طرح پژوهش نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل می باشد جامعه آماری شامل کلیه افراد مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس در شهر اصفهان درسال ۱۴۰۲ بود ۶۰ نفر از این بیماران بر اساس ملاکهای ورود و خروج، غربالگری و به صورت هدفمند انتخاب شدند و بعد از همسان سازی، به صورت گمارش تصادفی در ۲ گروه ۳۰ نفره گمارده شدند این دو گروه طرحواره درمانی را در ۸ جلسه دریافت نمودند ابزارهای تحقیق شامل مقیاس توانمندی اجتماعی بل، ۱۹۶۱ و مقیاس انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال، ۲۰۱۰ بود داده ها از طریق تحلیل کوواریانس چندمتغیری MANCOVA و تک متغیری ANCOVA با استفاده از نرم افزار۲۴SPSS مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت نتایج نشان داد که طرحواره درمانی بر توانمندی اجتماعی ۰۰۰۱P

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شیدا جبل عاملی

استادیار گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

فاطمه فردانی

دانش آموخته کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

�بل عاملی، شیدا و فردانی، فاطمه،1402،اثربخشی طرحواره درمانی بر توانمندی اجتماعی و انعطا ف پذیری شناختی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس،چهارمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی25 اسفند 1402