بررسی اهمیت بازی در آموزش ابتدایی

چکیده مقاله

بازی یکی از اصلی ترین و طبیعی ترین فعالیت های کودکان است که نقش بسیار مهمی در رشد و توسعه فردی و اجتماعی آن ها ایفا می کند در طول سال های ابتدایی زندگی، بازی به عنوان یک وسیله اصلی برای یادگیری و کشف محیط اطراف شناخته می شود این فعالیت نه تنها به کودکان کمک می کند تا مهارت های فیزیکی، اجتماعی و شناختی خود را توسعه دهند، بلکه به آن ها امکان می دهد تا خلاقیت و تخیل خود را به کار گیرند با توجه به اهمیت بازی در آموزش ابتدایی، بررسی نقش و تاثیرات آن در فرآیند یادگیری کودکان ضروری به نظر می رسد بازی به عنوان یک روش آموزشی، از مزایای بسیاری برخوردار است که از جمله آن ها می توان به افزایش انگیزه و علاقه کودکان به یادگیری، تقویت مهارت های اجتماعی و همکاری، بهبود مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی و همچنین ارتقای مهارت های زبانی و ارتباطی اشاره کرد بازی ها می توانند به صورت فردی یا گروهی انجام شوند و هر کدام از این دو نوع، تاثیرات متفاوت و مثبتی بر رشد کودکان دارند به عنوان مثال، بازی های گروهی می توانند حس همکاری را تقویت کنند، در حالی که بازی های فردی ممکن است به تقویت تمرکز و استقلال کودکان کمک کنند با وجود مزایای متعدد بازی در فرآیند یادگیری، نظام آموزشی بسیاری از کشورها هنوز بر روش های سنتی و کلاسیک تدریس تاکید دارد و اهمیت بازی در آموزش ابتدایی کمتر مورد توجه قرار می گیرد این مسئله می تواند به محدودیت های جدی در رشد و توسعه کودکان منجر شود سوال اصلی که در این تحقیق مطرح می شود این است که چگونه می توان بازی را به عنوان یک روش آموزشی موثر در برنامه های درسی مدارس ابتدایی گنجاند و چه تاثیراتی می تواند بر فرآیند یادگیری کودکان داشته باشد؟ این مقاله به بررسی اهمیت و نقش بازی در آموزش ابتدایی می پردازد و تاثیرات مثبت آن بر فرآیند یادگیری کودکان را مورد بررسی قرار می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

کوثر کنعانی

کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان فاطمه زهرا

اعظم غلامی

کاردانی آموزش ابتدایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد

آسیه جدگال

کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد چابهار

فاطمه محمدیان

کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان

کنعانی، کوثر و غلامی، اعظم و جدگال، آسیه و محمدیان، فاطمه،1402،بررسی اهمیت بازی در آموزش ابتدایی،چهارمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی25 اسفند 1402