چکیده مقاله
هدف از پژوهش حاضر، مقایسه تاثیر تمرین در آب و خشکی بر عملکرد اندوتلیال، التهاب و استرس اکسیداتیو مردان مسن دارای اضافه وزن بود ۳۰ مرد دارای اضافه وزن ۵۰ تا ۵۵ ساله با شاخص توده بدنی بین ۲۵ تا ۳۰ به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب شده و به طور تصادفی در سه گروه تمرین در آب دریا، تمرین در ساحل و کنترل هر گروه ۱۰ نفر قرار گرفتند مداخلات به مدت ۸ هفته اجرا شد تمرین هم در ساحل و هم در آب دریا شامل ۲۵ دقیقه دویدن بود که برای هفته های اول تا هشتم به ترتیب با ۶۰%، ۶۵%، ۷۰%، ۷۰%، ۷۵%، ۷۵%، ۸۰% و ۸۵% ضربان قلب بیشینه انجام شد برای کنترل ضربان قلب از ضربان سنج پلار استفاده شد ۲۴ ساعت قبل و ۴۸ ساعت بعد از آخرین جلسه مداخلات نمونه خونی در وضعیت ۱۲ ساعت ناشتایی از همه گروه ها گرفته شد برای هر نمونه مقادیر CRP، MDA، ET ۱، NO و FMD اندازه گیری شد نتایج نشان داد که سطوح MDA، CRP و ET ۱ در دو گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل به طور معنادار کاهش و مقادیر NO و FMD در دو گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل به طور معنادار افزایش یافتند P۰ ۰۵ احتمالا تمرین هوازی هم در آب دریا و هم در خشکی می تواند منجر به بهبود عملکرد اندوتلیال مردان سالمند دارای اضافه وزن می شود و از این طریق از بروز بیماری های قلبی عروقی در این افراد پیشگیری می کند تصور بر این است که کاهش استرس اکسیداتیو و التهاب از دلایل عمده ی بهبود عملکرد اندوتلیال بدنبال تمرین هوازی می باشند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مرادی، علی و همت، فاطمه و امیدی، علی و بهرامی، حدیث و شفیعی، ملیکا و فتحی، رامین،1402،مقایسه تاثیر تمرین هوازی در آب دریا و ساحل بر عملکرد اندوتلیال، التهاب و استرس اکسیداتیو مردان مسن دارای اضافه وزن،دومین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی، تغذیه و پژوهش های نوین روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی، تغذیه و پژوهش های نوین روانشناسی25 اسفند 1402