پارگی تاندون آشیل(زردپی) در ورزشکاران ونحوه درمان و برگشت به ورزش

چکیده مقاله

پارگی تاندون آشیل یکی از آسیب های رایج در حوزه پزشکی است که شیوع آن در حال افزایش است تحقیقات بسیاری در زمینه این موضوع انجام شده و مقالات زیادی به بررسی تاثیر مدیریت موثر بر نرخ دوباره پارگی تاندون آشیل پرداخته اند در گذشته، جراحی به عنوان بهترین گزینه برای کاهش خطر دوباره پارگی تاندون آشیل معرفی می شد با این حال، باید به مخاطرات جراحی، به خصوص خطرات مرتبط با عفونت و آسیب به اعصاب سورال، توجه ویژه ای شود استفاده از جراحی کم تهاجمی با هدف کاهش مشکلات زخم مدنظر قرار گرفته است، اما این روش نیز با خطرات احتمالی از آسیب و اذیت اعصاب سورال همراه است معرفی توانبخشی کاربردی، از جمله حمایت زودهنگام از وزن و تمرینات درون ارتز، نقش مهمی در بهبود نتایج درمان ایفا می کند، به ویژه در بیمارانی که به صورت غیرجراحی درمان می شوند شواهد اخیر نشان می دهد که نرخ دوباره پارگی تاندون آشیل در بیمارانی که به صورت جراحی و غیرجراحی درمان می شوند، هنگام استفاده از پروتکل توانبخشی کاربردی، تقریبا یکسان است انتشار امتیاز پارگی تاندون آشیل، که به طور خاص برای این آسیب اعتبارسنجی شده است، تصویر دقیق تری از علائم و عملکرد پس از آسیب ارائه می دهد مطالعاتی که از این معیار به عنوان یک شاخص نتیجه گیری می کنند، نیز نتایج قابل مقایسه ای بین بیمارانی که به صورت جراحی و غیرجراحی درمان شده اند، نشان داده اند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

پرستو خلیلی قلعه بین

دانشجوی کارشناسی تربیت بدنی دانشگاه علمی کاربردی تالش

بهروز رضوانی

دانشجوی کارشناسی تربیت بدنی دانشگاه علمی کاربردی تالش

�لیلی قلعه بین، پرستو و رضوانی، بهروز،1402،پارگی تاندون آشیل(زردپی) در ورزشکاران ونحوه درمان و برگشت به ورزش،دومین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی، تغذیه و پژوهش های نوین روانشناس�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی، تغذیه و پژوهش های نوین روانشناسی25 اسفند 1402