بررسی آسیب مچ پا و تاثیر روانی حاصله از آن

چکیده مقاله

مقدمه: بر طبق مطالعات روانشناسی ورزشی، درمان آسیب مچ پا با پشتیبانی و حمایت روانی از ورزشکاران آسیب دیده قابل درمان نیست هدف از این مطالعه، بررسی آسیب مچ پا و تاثیر روانی حاصله از آنها است روش ها: به منظور برآورد و تخمین اثرات روانی پیچ خوردگی مچ پا، از ورزشکاران خواستیم تا پرسشنامه ۲۸ گویه ای را پر کنند و پاسخ ها توسط SPSS ارزیابی شد نتایج: ۶ ۱۵ درصد ورزشکاران از درمان و مراقبت های ویژه و ۲۵ درصد از توانبخشی راضی بودند میزان رضایت با انگیزه و نگرش نسبت به توانبخشی و آموزش و میزان انگیزه بر نگرش آموزش و فرصت رها کردن ورزش تاثیر داشت فرصت انصراف از ورزش تحت تاثیر ترس از آسیب و مصدومیت مجدد قرار داشت رایج ترین واکنش ها به آسیب و مصدومیت شامل ترس، درد، شوک، ناامیدی بود نتیجه گیری: نتایج، فرضیه ها را تایید کرد که برای اولین بازگشت به بازی، ورزشکاران نیازمند توانبخشی روانی هستند و در عین حال نیازمند مداخالت روانی و حمایت اجتماعی در دوره پس از مصدومیت می باشند مربیان و پزشکان تیم بایستی مهارت های ارتباطی، روش های انگیزشی و فنون استراحت را برای بهبود حمایت دریافت کنند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

پیمان اللهیاری کشکولی

دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد، آسیب شناسی ورزشی و تمرینات اصلاحی گرایش آسیب شناسی ورزشی، تهران، ایران

�للهیاری کشکولی، پیمان،1403،بررسی آسیب مچ پا و تاثیر روانی حاصله از آن،چهارمین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی، تغذیه و پژوهش های نوین روانشناس�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی علوم ورزشی، تربیت بدنی، تغذیه و پژوهش های نوین روانشناسی28 دی 1403