تحلیل حضور پریان در سام نامه خواجوی کرمانی

چکیده مقاله

پری: یکی از پربسامدترین واژگان در سام نامه خواجوی کرمانی شاعر بلندآوازه قرن هشتم ایران است این واژه در طول زمان با دو معنای متفاوت در قصه ها و داستان ها وجود داشته است در کتاب اوستا پریان، زیبا رویانی فریبا و اغواگر هستند که با ترفندهای گوناگون مانند جادو و افسون، پهلوان مورد علاقه خود را به دام می اندازند اما در آثار بزرگانی چون فردوسی، مولوی، حافظ و ناصرخسرو، پری گاهی در معنای زن زیبارو، جان، تجسم خلاق جمال حق و به کار می رود اما پریان در سام نامه همان زنان پیرامون شاعر در زندگی اجتماعی و یا ناخودآگاه ذهن اویند که با دو چهره متفاوت گاهی فریبکار و اغواکننده و گاهی محبوب زیباروی آرزوها جلوه گری میکنند طبق نظریه یونگ در مردان آنیما عنصر مادینه در اساطیر و رویا همیشه به صورت تجسم های زنانه ظاهر می گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهدی سلمانی

استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه صنعتی اصفهان

�لمانی، مهدی،1398،تحلیل حضور پریان در سام نامه خواجوی کرمانی،چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ22 اسفند 1398