خرد ورزی زنان در شاهنامه فردوسی

چکیده مقاله

خرد و خردورزی از بن مایه های عمیق انسانی و در خور توجه فراوان در دوره های مختلف است شاعران بزرگ ایران، این منش نیک انسانی را ماهرانه و روشن در قالب شخصیت های مختلف و یا در کالبد مضمون و محتوایی خاص به تصویر کشیده اند برخی از زنان مطرح در شاهنامه فردوسی نیزجلوه های متناسب از عقل و درایت و کیاست را در شکلی از مهر و عاطفت، علایق مادری، همسری و یا برادری ، وفاداری، جنگ آوری، سپهسالاری، پادشاهی به نمایش گذاشته اند که در این میان میتوان اشاره ای به سیندخت، کردیه ، فرنگیس، پوران دخت، همای چهرآزاد و داشت که با نیروی خرد و عقل خود به کارسازی و گره گشایی پرداخته اند و صحنه هایی را خلق کرده اند که فردوسی خردمندی و هوشیاری و ذکاوت آنان را ستوده و بیت هایی از این مجموعه سترگ خود را به جلوه گری های خردمندانه آنان اختصاص داده است بر پایه نتایج پژوهش، زنان شاهنامه با ورود به عرصه های وسیع تر اجتماعی و پذیرش نقشهای مهم تر، درایت و کاردانی و کفایت خویش را با خرد ورزی و هوشیاری نشان داده اند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم علیمرادی

دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس

�لیمرادی، مریم،1398،خرد ورزی زنان در شاهنامه فردوسی،چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ22 اسفند 1398