چکیده مقاله
سهراب سپهری 1359 1307 ، یکی از شاعران معروف معاصر ایران و یکی از شاعران شناخته شده در سطح جهان است ذات و طینت شخصیتی و مجموعه تفکرات و باورداشت های سپهری با همه شاعران معاصر ایران متفاوت است همین تفاوت های بنیادین شخصیتی و آموزه ها و اندیشه های او، منجر به تفاوت آثار هنری و از جمله شعرهای سهراب با دیگر شاعران سده اخیر ایران گردیده است انگار وجود سپهری از جنس نور و اشراق و عشق و عرفان و زلال باران عواطف و احساسات ناب و بی ریا آفریده شده است که جز این مفاهیم عالی انسانی و روحانی، چیز دیگری نخواست و نتوانست یاد بگیرد از این رو تمام زندگی و افکار و اندیشه های او، مصروف آفرینش جریان شعری نوبنیادی تحت عنوان جریان شعری اشراق گردید هدف نگارنده در این تحقیق، پاسخگویی به این سوال است که چرا باید سهراب سپهری را بنیانگذار و نظریه پرداز شعر اشراق بدانیم و بنامیم فرضیه تحقیق نیز این است که سهراب با کشف استعدادها و دریافت ندای درونی اش و لبیک گفتن به این ندا و از طرف دیگر به واسطه مطالعات فراوان بر روی ادیان و عرفان های مختلف شرقی و غربی و اسلامی و ایرانی و یونانی و جریان مدرن شعری اشراق را پدید آورد بنابر این شایسته است از او به عنوان تئوریسین جریان شعری اشراق یاد شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ین محمدی کرسفی، نصرت الله،1398،سهراب سپهری، تئوریسین جریان شعری اشراق،چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ22 اسفند 1398