بررسی ایام باستانی و جشن های مربوط به آنها در شاهنامه فردوسی

چکیده مقاله

یکی از شاخصه های فرهنگی یک ملت، چگونگی آداب فرهنگی و اجتماعی آن جامعه است از زیر مجموعه های فرهنگی،جشن ها و آیین های یک قوم و برپایی و گرامیداشت آنهاست که میزان پویایی و شادابی آن جامعه را نشان می دهد به گواهکتیبه های هخامنشی و آثار به جا مانده از کهن روزگار ایرانشهر، ایرانیان مردمانی با پیشینه فرهنگی سترگ بودند و از هرفرصتی برای جشن و شادی استفاده کرده، به مناسبت روزهای خاصی از ماه در طول سال، جشن هایی به فراخور آن برپا میکردند در بررسی بازتاب جشن های اصیل ایرانی چون نوروز، مهرگان و سده به روزهایی و ایامی بر می خوریم که از زمرهجشن های ایرانی هستند ولی نسبت به جشن ها و آیین های بزرگ دیگر، کمتر مورد توجه شعرا و نویسندگان بوده اند این مقالهبه معرفی و بازشناسی ویژگی های این گونه جشن ها در شاهنامه فردوسی پرداخته است در این خصوص برای واکاوی ریشه اینایام و جشن ها و آداب و خصوصیات مربوط به آنها، جز شاهنامه فردوسی،از منابع معتبر دیگر نیز استفاده شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا رشادی نژاد

دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

�شادی نژاد، زهرا،1399،بررسی ایام باستانی و جشن های مربوط به آنها در شاهنامه فردوسی،پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ25 تیر 1399