چکیده مقاله
زبان پدیده ای است زنده ، متحول و پویا و واژگان هر زبان گنجینه ای باارزش و سند هویت و افتخار یک ملت است از این رو تالیفو تصنیف فرهنگ های لغت یکی از بهترین روش ها و شیوه های دفاعی زبان در برابر تغییرات بنیان برافکن است در همین راستا صفیپوری لغت شناس قرن سیزدهم معجم عربی به فارسی منتهی الارب را در هند تالیف نمود و در همان قرن ملا محمد جعفر ندوشنینیز فرهنگ عربی به فارسی جامع اللغات را تصنیف نمود هر چند فرهنگ جامع اللغات به دلایلی از چشم ها دور ماند و همچنان بهشکل نسخه خطی باقی مانده است پژوهش حاضر با شیوه توصیفی تحلیلی به بررسی و تطبیق اصول و ساختار فرهنگ نویسی دراین دو فرهنگ می پردازد هرچند این دو فرهنگ در یک قرن نگاشته شده اند و هر دو قاموس را پایه و اساس کار خود قرار دادندولی از نظر ساختار وشیوه تنظیم کتاب و همچنین ویژگی های سبکی باهم متفاوت هستند هر چند از نظررسم الخط شباهت هایی باهم دارند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فخمی عقدا، رضا و جعفری ندوشن، مهدیه،1399،بررسی و تطبیق ساختار فرهنگ جامع اللغات اثر ملا محمد جعفر ندوشنی و منتهی الارب،پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ25 تیر 1399