بررسی مفهوم صبر و شکر با تکیه بر آثار کیمیای سعادت و رساله قشیریه

چکیده مقاله

قرن پنجم را می توان دوره رونق و رشد کامل آثار عرفانی و همچنین تثبیت علمی و عملی آن دانست که با ظهور مولفان بزرگ همراه بود تشکیلات صوفیه و مجلس گفتن مشایخ در این زمان بیش از هر دوره ای رواج و معنویت داشته است صبر و شکر از موضوعات مهم متون تألیف شده است صبر، ترک شکایت از رنج و درد است به غیر خدا نه به خدا و شکر، اظهار نعمت منعم و ثنا گفتن آن به سبب احسانش است اعم از اینکه به زبان باشد یا دست و دل شکر خود دنباله رو مقام صبر است می توان نتیجه آن این باشد چنانکه خداوند بخاطر صبری که بنده در برابر بلا و مصیبت داشته است بر او ثوابی نازل می کند و بربنده واجب است به سبب ثوابی که بر او نازل شده شکر متناسب با آن را به جای بیاورد شکر هر نعمت متناسب با آن نعمت است و این شکر توفیقی از جانب خداوند است صرف کردن نعمت های خداوند در راه طاعت او شکر است و به کارگیری نعمت ها در راه مکروه کفران نعمت است در این مقاله به بررسی مفاهیم صبر و شکر از منظر دو اثر تعلیمی صوفیه و همچنین به بیان عقاید و دیدگاه مولفین آن ها که در قرن پنجم تدوین شده پرداخته شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سپیده رفیعیان

دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه اصفهان

سید مرتضی هاشمی باباحیدری

دانشیار دانشگاه اصفهان

�فیعیان، سپیده و هاشمی باباحیدری، سید مرتضی،1399،بررسی مفهوم صبر و شکر با تکیه بر آثار کیمیای سعادت و رساله قشیریه،ششمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ27 آبان 1399