چکیده مقاله
پژوهش حاضر با عنوان: «زن در نگاه مولانا جلال الدین محمد بلخی و ابوطیب متنبی»، با مطالعه تحلیلی توصیفی، چهره زن و منزلت وی را در مثنوی مولانا و دیوان متنبی واکاوی کرده و دیدگاه دو حکیم و عارف جهان شرق عجم و عرب را به خواننده نموده سپس تفاوت ها و تشابهات این دو دیدگاه را در منظر توجه و داوری خوانندگان قرار داده است در این بررسی، البته، به سخنان و سروده های برخی از اندیشمندان و ادیبان قدیم و متاخر پارسی گوی نیز پرداخته است از آنجا که سروده های مولانا مورد ارزیابی قرار می گیرد، از آیات کریمه قرآن نیز بهره مند شده است نتیجه اینکه: عقیده مولانا، مترقی تر از متنبی است مولانا، زن و جایگاه معنوی زن را فراتر از معشوق زمینی دانسته و وی را در مقام خالقیت به جهت زایندگی و پرورش ده ی می نشاند دیگر آن که: چگونگی رفتار با زنان را معیار و ملاک شخصیت سالم و معتدل یا ناسالم و نامعتدل مردان عنوان کرده است اما، متنبی، عمدتا به جنبه زیستی روانی زن آن هم از منظر عرفی و شرعی توجه داشته و توصیه های اخلاقی بسیاری در توجه دادن زن به باطن به جای ظاهر داشته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
� منیری، حجت اله و حبیب وند، معصومه،1399،زن در نگاه مولانا جلال الدین محمد بلخی و ابوطیب متنبی،هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ20 اسفند 1399