با شهریار غزل و پیر پرنیان اندیش: مطالعه تطبیقی اشعار غنایی دو یار دیرین

چکیده مقاله

در میان مضامین مختلف شعر فارسی، پرداختن به عاشقانه های شاعران مختلف همواره جذابیت های بسیاری داشته است و از میان گونه های ادبی مختلف نیز، مضامین عاشقانه بیشتردر نوع غنایی و در قالب غزل ارائه شده اند و توصیف معشوق همواره یکی از ارکان ثابت غزل بوده است سایه و شهریار، دو یار دیرین و دو قله بلند غزل و هر دو از کهنه سرایان شعر معاصر فارسی محسوب می شوند که عاشقانه های شورانگیزی سروده اند هدف ما در این پژوهش آشکار کردن وجوه اشتراک و افتراق دو شاعر در به کار گرفتن مضامین عاشقانه و نوع نگاه آن ها به عشق و جلوه و جایگاه معشوق در غزل آنها ست نتاوج حاصل از بررسی ها نشان داد غزل سایه عواطف سرشار و سوز و گدازهای عاشقانه شهریار را ندارد شهریار در برخورد با معشوق فروتن و خاکسار است اما سایه اینگونه نیست و خود را دقیقا مساوی و برابر با معشوق می داند و گاهی نیز به ستاوش خود در برابر معشوق می پردازد این مقاله به شیوه تحلیلی و توصیفی و مبتنی بر شیوه کتابخانه ای تجزیه و تحلیل شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

الیاس نورایی

دانشیار دانشگاه رازی کرمانشاه

سمیه شرونی

دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید چمران اهواز

نورایی، الیاس و شرونی، سمیه،1400،با شهریار غزل و پیر پرنیان اندیش: مطالعه تطبیقی اشعار غنایی دو یار دیرین،دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات،فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات،فرهنگ و تاریخ29 بهمن 1400