چکیده مقاله
زمینه و هدف: تقابل نظرات بلاغی، یکی از کاربردی ترین مطالعات ادبی، محسوب می شود نسخه خطی شمس اللالی یکی از منابع بلاغت فارسی در قرن دوازدهم هجری است که تاکنون در پرده خمول و گوشه انزوا باقی مانده است این نسخه منحصر به فرد در کتابخانه ملک به شماره ۱۲۱۲ نگهداری می شود بررسی نظرات بلاغی نگارنده در این نسخه برای تفهیم هرچه بهتر مباحث بلاغی دارای کاربرد و اهمیت می باشد روشها: دراین مقاله مباحث نقد و اختلاف نظر بلاغی نگارنده با بلاغیون دیگر نامبرده شده در نسخه تبیین گردیده است یافته ها:شمس اللالی در شمار متون بلاغی محسوب می شود که به نثر مرسل و ساده نوشته شده است مولف در ساختاری دقیق و منسجم، معانی و بیان را در دو فن با رویکردی قیاسی با آراء و نظرات متاخران و با استفاده از امثال به پیش برده است بخش اصلی متن که مشتمل بر علم معانی است در هشت باب و بسیار مفصل بیان شده و بخش دوم در فن علم بیان و مشتمل بر، تشبیه و مجاز است و استعاره را مجاز به علاقه شباهت میداند نه تصویری مستقل از آنجا که نسخه در آخر افتادگی دارد، درباره نظرات مولف درباب استعاره و کنایه اطلاعیوجود ندارد در این نوشتار ضمن تعریف کوتاهی از موسوی ابهری و اثر گران قدر او، شمس اللالی، به شباهت ها و تفاوت های بلاغی که با خطیب قزوینی در تلخیص المفتاح و دیگر بلاغیون مطرح گردیده می پردازیم
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عادت، مجتبی،1400،بررسی تطبیقی شمس اللآلی موسوی ابهری و تلخیص المفتاح خطیب قزوینی وتقابل نظرات بلاغی،دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات،فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات،فرهنگ و تاریخ29 بهمن 1400