چکیده مقاله
رشحه ازشاعران باذوق شیعه مذهب قرن ۱۳ هجری بوده است منظومه او درحدود ۳۲۳۵ بیت است و در قالبهای مثنوی،رباعی،قطعه وغزل است در قالب مثنوی که بیشترین تعداد اشعار اوست داستان عاشقانه نوروز و جمشید بیان می شود که تحت تاثیر لیلی ومجنون نظامی بوده است و دیگر قالبهای شعری ذکر شده مربوط به اواخر منظومه وجزء تذکره می باشد مقاله حاضر برآن است که با شرح این منظومه ،براساس تنها دست نوشته باقی مانده که به شماره ۱۰۵۴۰ در کتابخانه آستان قدس رضوی محفوظ است، بپردازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ادمنش، عطاء و شفیعی آذرخوارانی، سمیه،1400،تاملی در منظومه شعری رشحه اصفهانی،دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات،فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات،فرهنگ و تاریخ29 بهمن 1400