تحلیل مضامین عرفانی غالب در غزلیات اهلی شیرازی

چکیده مقاله

اهلی شیرازی از شعرای دوران تیموری و صفوی است که با وجود نابسامانی اوضاع عرفان اسلامی در این دوره، شعر او علاوه بر مضامین و درون مایه های اخلاقی، اجتماعی، حکمی، ادبی و ، مضامین والای عرفانی را نیز دارد، اما اشعار او از این نظر به طور دقیق مورد بررسی قرار نگرفته است هدف از پژوهش حاضر، نشان دادن چگونگی بهره گیری اهلی از مضامین عرفانی است به همین منظور پس از مقدمه ای در باب وضعیت عرفان در عهد تیموری و صفوی و معرفی مختصر اهلی شیرازی، این مضامین را مورد بررسی قرار داده ایم عنصر عشق در اشعار او جاری و ساری است هم عشق حقیقی و آسمانی و هم عشق مجازی و زمینی در شعر او مطرح شده است و به اعتقاد وی، عشق مجازی در نهایت به عشق حقیقی پیوند می خورد از دیگر مضامین پرکاربرد اشعار او می توان به مضامینی چون توبه، پیر، زهد، فنا، استغناء، خوف و رجاء و دیگر احوالات و مقامات عرفانی اشاره کرد که هر کدام به صورت جداگانه و با ارائه شواهدی از اشعار اهلی، تحلیل و بررسی شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ریحانه ناظم زادگان

دانشجوی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران

ناظم زادگان، ریحانه،1400،تحلیل مضامین عرفانی غالب در غزلیات اهلی شیرازی،دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات،فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات،فرهنگ و تاریخ29 بهمن 1400