چکیده مقاله
استفاده ا ز فنون بلاغت در زبان ادبی باعث تاثیر سخن د ر مخاطب، ایجاد ابهام د ر سخن، و مخیل کردن کلا م است؛ چنانکهبسیاری کنایه را بلیغ تر از حقیقت وتصریح می دانند شاخه های معانی، بیان و بدیع علومی هستند که از انواع سخن وچگونگی آن، بلاغت، فصاحت، معانی ثانویه، صنایع لفظی و معنوی و تصویر پردازی در کلام سخن می گویند در این مقاله تحت عنوان «بررسی انوا ع کنایه دراشعار طالب آملی» از یکی از انوا ع تصویر در شعر وی بحث شده است طالب آملی از شاعران پرآوازه ی سبک هندی است که به دنبال نوجویی و مضمون آفرینی خود، از این صورخیال بسیار بهره برده است گرچه شعربدون تصویرگری خالی از لطف است؛ اما نوع تصویرگری طالب آملی با نوع تصویرگری شاعران هم عصر او متفاوت است اینمقاله با هدف شناخت بیشتر اشعار شاعر و به شیوه تحلیلی توصیفی به بررسی یکی از انواع صور خیال در اشعار طالب آملیپرداخته است و یافته های پژوهش بیانگر این اس ت که شاعر از انواع کنایه در اشعارش بهره گرفته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مهدویان، گلاله،1401،بازتاب انواع کنایه در شعر طالب آملی،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ16 تیر 1401