بررسی چگونگی کاربرد وجه فعل امری در غزلیات مولوی

چکیده مقاله

در این پژوهش کوشش شده تا از میان انواع وجه فعل هایی که در غزلیات مولوی بکار رفته است، وجه فعل امری از نظرنحوه ی کاربرد فعل از بعد معنایی و همچنین میزان تاثیرگذاری این وجه فعل، در سخن واکاوی شود روش تحقیق در این پژوهش، کتابخانه ای، آماری و توصیفی–تحلیلی است دامنه ی پژوهش، پنجاه غزل از مولوی استکه به ترتیب الفبایی، مطالعه و فیش برداری شده است سپس؛ با گرفتن بسامد آماری به روشی علمی و دقیق، انواع وجهفعل و بطور خاص، وجه فعل امری، بررسی، توصیف و تحلیل شده است نتایج نشان داد که از مجموع ۳۰۷ جمله ای که در ابیات پنجاه غزل مولوی وجود داشت، ۲۸۷ مورد ۹۳/۴۸ درصد وجه فعل امری مثبت و ۲۰ مورد ۶/۵۲ درصد وجه فعل امری منفی نهی بکار رفته بود همچنین در بررسی معانی ثانویه جمله ها و افعال خبری، توجه مولانا به مفاخره، آسودگی و اظهار انبساط و شعف، استهزا،و ملامت، هشدار، اندوه و تاسف و در نهایت روشنگری و ارشاد بیش از سایر معانی بوده است، که می تواند نشانی از والامنشی و انبساط و انقباض احوال درونی و همچنین استغراق در مقام رضا باشد اینگونه تصاویر متناقض درونی که بهدلیل عرفان و غرق شدگی در وحدت وجود است، در سرتاسر غزلیات مولانا، همچون مثنوی کبیر، رخ می نماید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

هانیه امیری کیا

دانشجو

مهسا مومن نسب

استاد

�میری کیا، هانیه و مومن نسب، مهسا،1401،بررسی چگونگی کاربرد وجه فعل امری در غزلیات مولوی،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ16 تیر 1401