عاشقان مست دل از دست داده (مروری بر احوال و آراء رابعه عدویه، بایزید بسطامی، حمدون قصار، حلاج)

چکیده مقاله

مسلک تصوف از گرایش های عرفانی و درون گرایی است که با ظهور اسلام و بسط آن در میان امت های اسلامی مطرحشد صوفیان نخستین با تکیه بر آموزه های قرآن و سنت، سعی نمودهاند که از دنیاگرایی بپرهیزند و بدین سبب برای تزکیه نفس و رسیدن به معرفت الهی، زهد را اختیار کرده اند رابعه بلخی، از «محبت» سخن گفت و طریقی دیگر در پیش روی سالکان الیالله نهاد او عشق حقیقی را برگزید و معتقد بود که عشق، ابزاری است که آدمی را به خداوندمی رساند بایزید و حلاج نیز با دست آویز قراردادن عشق، به معرفتی نایل آمدند که خود و خدای خویش را در مقام وحدتدیدند تصوف راستین اولیه، با ظواهر درآمیخت و کسانی چون حمدون قصار با قیام در برابر ریاکارن، فرقه ملامتیه راپایه گذاری نمود و سرزنش و ملامت شدن هدف خویش قرار داد در این پژوهش با ذکر مطالبی در باب تصوف، مروریبر احوال و افکار رابعه عدویه، بایزید، حمدون قصار و حلاج کرده و زندگانی آنان را از نظر گذرانده ایم

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ریحانه ناظم زادگان

دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران

ناظم زادگان، ریحانه،1401،عاشقان مست دل از دست داده (مروری بر احوال و آراء رابعه عدویه، بایزید بسطامی، حمدون قصار، حلاج)،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ16 تیر 1401