چکیده مقاله
کشور فرانسه از اوایل قرن ۱۷ میلادی از طریق ترجمه آثار ادبی فارسی و همچنین سفرنامه های برجسته یاروپایی با فرهنگ و ادب ایران آشنا شد و با توجه به اینکه دو کشور نسبت به هم کمتر نظر اعمال نفوذسیاسی داشتند، این آشنایی به توسعه ی روابط فرهنگی آنها کمک کرد و داد و ستدهای فرهنگی میاندو کشور به وجود آمد، لذا با توجه به این اصل که ارزیابی درست ادبیات ملی و تبیین جایگاه آن درمیراث فکری و ادبی بشریت جز با مطابقت ادبیات ملت ها امکان پذیر نیست این نوشتار برای غنابخشیدن به ادبیات ملی ایران و نشان دادن تاثیر ارزش های ادبی آن در میان ادبیات دیگر ملت ها، تلاشمی کند؛ تا بررسی تطبیقی حکایت های همسان سعدی و ژان دولافونتن آموزه های تعلیمی و اخلاقی ایندو را بررسی کند یافته های اساسی این پژوهش نشان می دهد؛ پند، اندرز، آموزه های زهدآمیز و اخلاقی،مفاهیم رنگارنگ تعلیمی و اخلاقی گلستان و دیگر آثار سعدی شیرازی هستند که همیشه سایر ملتها بهآن توجه کرده اند و از این میان، ژان دولافونتن، تحت تاثیر شرایط ذهنی خاص خویش و همچنین اوضاعزندگی اجتماعی و طبقاتیش، برای رساندن پیامی نو،خوانش های تازه ایی را از حکایت های سعدی ارائهداده، و توانست هاست زشتی ها و زیبای های جامعه ی بشری را با قدرت کلام از زبان حیوانات نقاشی وتشریح کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ملکی آوارسین، صادق و مرادی، اسود،1401،نگاهی تطبیقی به آراء و اندیشه های تعلیمی و اخلاقی سعدی و لافونتن،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان،ادبیات، فرهنگ و تاریخ16 تیر 1401