اتیمولوژی واژه مزدا

چکیده مقاله

بسیاری از لغت شناساسان مزدا را صحیح معنانکرده اند در مقاله پیش رو ،واژه مزدا پس از ریشه یابی در خانواده زبان های هند و اروپایی و نیز زبان های آریایی ، به روش تطبیقی معنا شده است در راس هرم آفرینش ،اهورا یا دانای کل و سروردانایان، قرار دارد مزدا ها آموزگارانی هستند که از دانای کل آموزش های مختلف دریافت می کنندو واسط آفریده و آفریدگانند پس از مزداها یا امشاسپندان، طبقه ایزدان و موکلان قرار داردکه بر عناصر حیات در کیهان و زمین مامورند مزداها، انبیا را آموزش داده و نبی از طریق شاه یا سلطان و روحانیان،آموزش خود را فراگیر می کند و این آموزش اهورایی به طبقات مختلف مردم می رسد امروزه با جهانی شدن و گسترش رسانه های اجتماعی Social media دوران شعر و موسیقی آسمانی دستخوش تحول و تغییر شده و نثر ریتمیک ،با گسترش امپراتوری خود،جایگزین موسیقی های کتب مقدس گردیده،دورانی که تمامی طبقات اجتماعی در آن نقش دارند در این مقاله نگارنده به روش علمی پژوهشی واژه کاتوزیان آموزیان را که برخی آن را اصلا در خانواده زبانی آریایی نمی دانند ،همراه با مستندات و یافته ها، در زبان های هندو اروپایی پیگیری نموده،آنرا واژه ای از واژگان اصیل آریایی و شاهنامه دانسته و پس از آن واژه غلط مازندران را که در لغت نامه های دهخدا، مکنزی و چندفرهنگ نامه دیگر آمده ،تصحیح نموده است ریشه این کار همه باز می گردد به واژه »موزها«، که کارشان تعلیم و آموزش نحوه زندگی ،پاسداشت محیط زیست و دیگر موارد، از طریق نبی و آموختن این قواعد و قوانین حیات به انسان ها بوده است این واژه اکنون،به صورت مجاز در جمله ای دعایی ،خطاب به عاشق ،در گویش بختیاری پویاست : عاشقی ،موز خت باهāšeγī mūze xot bāh!یعنی موز و فرشته عشق همراه تو باد!پژوهشگران می بایست با تحقیقات میدانی ، تلاش علمی اساتید را تکمیل نمایند چرا که این میراث نیاز به بازنگری و اصلاح دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

رامین یوسفی

دکترای زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران

یوسفی، رامین،1401،اتیمولوژی واژه مزدا،سیزدهمین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ17 آذر 1401