چکیده مقاله
ادبیات عامه ایرانی نمونه بارزی از گنجینه ی گران بهای ادبی جهان است که ما ایرانیان از ذخایر و مالکیت این گنج معنوی برخوردار هستیم که متاسفانه قدر آن را ندانسته ایم ضرب المثل گونه ای از این گنجینه است که معمولا تاریخچه و داستانی پندآموز در پس بعضی از آنها نهفته است بسیاری از این داستانها از یاد رفته اند و پیشینه برخی از امثال بر بعضی از مردم روشن نیست؛ با این حال در سخن به کار میرود از طرفی اعتبار ادبیات عامیانه به جنبه های هنری و زیبایی شناسی آن نیست بلکه اعتبارش را از پیوند با جامعه و واقعیت اخذ کند و از جمله نکات عمده در تاریخ فرهنگها و خاصه فرهنگ عامه چگونگی رویارویی آن با تاثیراتی است که از فرهنگ و اصول اعتقادی نو به آن میرسد بی گمان فرهنگها به ندرت از تاثیر گذاری و تاثیر پذیری بر کنار بودهاند در این راستا نگارنده این مقاله قصد دارد ضمن جمع آوری مکتوب و ماندگار کردن بخش کوچکی از ضرب المثلهای شهر کاشمر به منظور جلوگیری از به فراموشی سپرده شدن این امثال در گذر از دنیای سنتی به مدرن به عنوان یکی از اصیل ترین میراث فرهنگی به بررسی عناصر فرهنگی اجتماعی در ضرب المثلهای رایج شهرستان کا شمر بر اساس ادبیات عامیانه بپردازد و آنها را از حیث قلمروهای فکری ، زبانی موضوعی لهجه، نگاری و موارد کاربرد مورد بررسی قراردهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نده دل، حمید و مهربان، رضا و مهربان، جواد،1401،بررسی عناصر فرهنگی -اجتماعی در ضرب المثل های رایج شهرستان کاشمر بر اساس ادبیات عامیانه،سیزدهمین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ17 آذر 1401