نمود ارتباط فرهنگی ایران و هند در هنر پارچه های قلمکار

چکیده مقاله

پیوندهای عمیق فرهنگی و اجتماعی بین دو ملت هند و ایران و شرایط اجتماعی و سیاسی خصوصا در دوران صفوی سبب مهاجرت ایرانیان به هند شد که تاثیر آن در هنر این دو کشور نمود یافته است در این زمان، تعدادی از نقاشان، صنعتگران و بعدها بافندگان ایرانی ، به کشور هند مهاجرت کردند و کارگاه های سلطنتی با نفوذ هنر و فرهنگ ایرانی در هند راه اندازی شد مهاجرت هنرمندان ایرانی به دربار هند، از سرنوشت سازترین عوامل پیوند میان سنت های هنری ایران و هند گورکانی است در این مقاله به بررسی نمود ارتباط فرهنگی ایران و هند در منسوجات قلمکار ایرانی و هندی پرداخته شده است حضور نقوش و آرایه های ایرانی و همچنین ترکیب بندی ها در این پارچه ها که در کارگاههای هندی تولید شده اند نیز دیده می شود در این دوره صحنه های شکار، تصاویر حیوانات، باغهای بهشتی ، درختان و پرندگان بر روی منسوجات ایرانی نقش می شد که این نقوش و تصاویر در دربار گورکانیان هند هم رواج یافته بود نقشمایه های محبوب از جمله طاووس، شیر و درخت سرو آنچنان استادانه کار شدهاند به نحوی که همواره تشخیص میان طرحهای ایرانی و هندی ممکن نیست در این دوران توسعه هنر قلمکاری در شهرهای ایران رشت ، یزد و بخصوص اصفهان و هند ماسولیپاتنام و ارتباط تنگاتنگ این دو کشور با یکدیگر سبب تاثیرپذیری گسترده ای در انتقال نقوش و ترکیب بندی پارچه ها شد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ربابه تقی زاده بروجنی

عضو هیات علمی دانشگاه حضرت معصومه س قم

�قی زاده بروجنی، ربابه،1401،نمود ارتباط فرهنگی ایران و هند در هنر پارچه های قلمکار،سیزدهمین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ17 آذر 1401