چکیده مقاله
مولانا جلال الدین رومی، یکی از عارفان آگاه سدهی هفتم هجری است او گرچه با نام عارف شناخته شده است و معمولا عرفا در ذهنانسان ها افرادی انزوا طلب هستند اما او آشنا به مسائل روز و چالش های اجتماعی بوده است که این مسئله خود بیانگر اجتماعی بودناین شاعر عارف است مولوی در آثار خود، مسائل اجتماعی و روانشناسی متعددی را بیان کرده است؛ با این فرضیه که او عارفی جامعالاطراف است، چند حکایت از این شاعر بلندپایه، مورد بررسی قرار گرفت در حکایت پادشاه و کنیزک که مربوط به دفتر اول مثنویمعنوی است، مواردی ارزشمند از توصیه های اخلاقی اجتماعی و حرفهی پزشکی مشاهده شد که خاصیت تحلیلی بالایی دارند شیوه یپژوهش از نوع تحلیلی، انتقادی و کتابخانه ای است در پایان، این نتیجه برای ما حاصل شد که شناخت جامع مولوی از عصر و زمانه وعلوم رایج، موجب سرایش این مضامین شده است که حتی امروزه برای پزشکان یا دانشجویان پزشکی و دیگر افراد جامعه می تواندمثمرثمر و آموزنده واقع شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پارسائی جهرمی، سارا،1402،اخلاق پزشکی و اجتماعی در حکایت پادشاه و کنیزک مولوی،هفدهمین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ1 دی 1402