تاثیر قرآن و احادیث بر شاهنامه فردوسی

چکیده مقاله

شاهنامه فردوسی به عنوان بزرگ ترین حماسه ملی ایران، علاوه بر حفظ و احیای هویت فرهنگی ایرانیان، بازتاب دهنده مفاهیمدینی و اخلاقی اسلام نیز هست این پژوهش با هدف تبیین چرایی ورود آموزههای قرآنی و حدیث بر شاهنامه فردوسی نظیرتوحید و عدالت وسایر اصول اخلاقی پرداخته شده و به تبیین چگونگی ورود مفاهیم اسلامی مانند عدالت، توحید، و اصولاخلاقی به این اثر می پردازد فردوسی در دوره ای میزیست که ایرا ن تحت تاثیر اسلام قرار گرفته بود و با بهره گیریهوشمندانه از آموزه های اسلامی، توانست پیوندی عمیق میان ارزش های دینی و هویت ملی ایجاد کند تحلیل اشعار ونمونه های حماسی در این مقاله نشان میدهد که فردوسی از مضامین دینی نه تنها برای تقویت محتوای حماسی شاهنامه،بلکه برای برجسته کردن فضایل اخلاقی و عدالت محوری در حکومت ها استفاده کرده است نتیجه پژوهش بیانگر آن است کهشاهنامه فردوسی به واسطه این پیوند مفاهیم دینی و ملی، اثری جاودانه و جامع است که هم نماینده فرهنگ ایرانی و هماسلامی به شمار می رود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهدی شکربیگی

دانشجو کارشناسی دانشگاه فرهنگیان ایلام وعضو بنیاد نخبگان ایلام

مهدی سروستانی

دانشجو کارشناسی دانشگاه فرهنگیان ایلام

شهاب رشیدی

دانشجو کارشناسی دانشگاه فرهنگیان ایلام

داریوش بابائیان

دکتری فلسفه وکلام اسلامی،دانشگاه فرهنگیان ایلام

�کربیگی، مهدی و سروستانی، مهدی و رشیدی، شهاب و بابائیان، داریوش،1403،تاثیر قرآن و احادیث بر شاهنامه فردوسی،بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ18 آبان 1403