پیدایش و تحول زبان دری در ایران: از زبان درباری ساسانیان تا هسته مرکزی فارسی نوین

چکیده مقاله

زبان فارسی، به عنوان گنجینه ای غنی از تاریخ و فرهنگ ایران، ریشه های عمیقی در بطن تاریخ دارد اینزبان که در طول سده ها دچار تحولات متعددی شده است، همواره ابزاری برای بیان اندیشه ها و انتقالبوده است بر اساس منابع تارییخیهویت ملی و فرهنگ ، زبان فارسی از دوران ساسانیان با لهجه دری بهشکل امروزی نزدیک شده و ریشه های آن به پیش از دوران هخامنشیان باز می گردد این پژوهش به بررسیتاریخچه زبان فارسی، به ویژه در دوران ساسانیان و هخامنشیان، می پردازد و به پرسش هایی نظرت آغاز وپیدایش زبان دری، اهمیت پاسداشت زبان فارسی و تاثیر تاریخ و اجتماع بر سبک های ادبی این زبان پاسخمی دهد سوال اصلی تحقیق این است که آغاز و پیدایش زبان دری به عنوان هسته اصلی زبان فارسی نوین،در چه دورهای از تاری خ ایران شکل گرفته و چه عواملی در شکل گیری و گسترش آن موثر بوده اند؟فرضیه اصلی این پژوهش بر این مبنا استوار است که زبان دری در دوران ساسانیان به عنوان زبان رسمی ودرباری این سلسله، به تدریج شکل گرفته و با تاثیرپذیری از زبان های پارسی باستان و زبان های محلی دیگر،به هسته اصلی زبان فارسی نوین تبدیل شده است عوامل مختلفی از جمله موقعیت جغرافیایی ایران،با سایر اقوام و تحولات سیاسی در شکلیتعاملات فرهنگی و گسترش زبان دری نقش داشته اند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سمانه سعیدی

دانشجوی مقطع دکتری تاریخ اسلام،واحد علوم تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران

علیرضا سیاهپوش

کارشناس ارشد حقوق جزا و کیفری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد نراق،ایران

�عیدی، سمانه و سیاهپوش، علیرضا،1403،پیدایش و تحول زبان دری در ایران: از زبان درباری ساسانیان تا هسته مرکزی فارسی نوین،بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ18 آبان 1403