چکیده مقاله
نهضت جنگل از مهمترین رویدادهای سیاسی و اجتماعی معاصر ایران است که بسیار مورد توجه شاعران قرار گرفته و دها شاعر صدها قطعه شعر در تبیین اهداف و ستایش رهبران آن به ویژه میرزاکوچکخان سرود اند با آنکه هم در زمان حیات نهضت و هم پس از پایان آن شاعران ملیگرا به تمجید نهضت پرداخته اند، ملک الشعرا بهار که از خوشنامترین شاعران ملی گراست در قصیدهایی که پس از پایان نهضت سرود به شدت به تقبیح آن پرداخته و ابیات تندی علیه رهبران آن سرود است او در قصیده غائله گهی ن که در سال ۱۳۰۰ سرود است ختم شدن کار جنگلیها را از اقبال شهنشه دانسته و جنگلی ها را دزد خواند و آنها را ابوسفیانیان و جاهل و نابخرد نامیده است این در حالی است که میان بهار و سران نهضت جنگل دسته تها سهال ۱۳۳۵ قمهری ۱۲۹۵ خورشیدی روابط حسنی برقرار بوده است به نظر نگارنده دیدگاه متفاوت جنگلی ها و بهار درباره قرارداد ۱۹۱۹ ۱۲۹۷ خورشیدی و دشمنی جنگلیها با وثوق الدوله و دوستی بهار با او و شایع خیانت بهار در مهاجرای قرارداد ۱۹۱۹ مهمترین دیگر اختلاف میان آزادیخواهان نهضت جنگل با محمدتقی بهار که شاعری ملی گراست می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ارع، رحمان،1404،بررسی دلایل مخالفت و دشمنی محمدتقی بهار با نهضت جنگل و هجو مبارزان جنگل،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ20 فروردین 1404