چکیده مقاله
ساختار جمله فعلیه در نثر عربی معاصر طی دهههای اخیر دستخوش تحولات متعددی شده است این پژوهش با تکیه بر نظریه کانتارینو، به بررسی این تحولات پرداخته و چالشهای موجود در کاربرد این نظریه را تحلیل می کند نثر معاصر عربی، بازتابی از تغییرات زبانی و فرهنگی گسترده ای است که بر ساختارهای نحوی تاثیر گذاشته اند جمله فعلیه، به عنوان یکی از ارکان اساسی زبان عربی، نیز از این تغییرات مستثنی نبوده است نظریه کانتارینو که بر مطالعه دقیق ساختارهای نحوی تاکید دارد، می تواند به درک بهتر این تغییرات کمک کند این پژوهش با روش تحلیلی انتقادی و تحلیل گفتمان انتقادی، تغییرات زبانی را بررسی کرده و ارتباط آنها را با نظریه های زبان شناسی معاصر می سنجد یافته ها نشان می دهند که تحولات جمله فعلیه از الگوهای منظمی پیروی می کنند که در چارچوب نظریه کانتارینو قابل تبیین هستند با این حال، چالش هایی همچون تاثیرات فرهنگی، اجتماعی و نفوذ زبان های خارجی مشاهده می شود که در نظریه مذکور به طور کامل پوشش داده نشده است علاوه بر این، پژوهش حاضر به بررسی روش های نوین آموزش جمله فعلیه پرداخته و پیشنهادهایی برای بهبود این فرآیند ارائه می دهد به کارگیری روش های آموزشی جدید، استفاده از ابزارهای کمک آموزشی و بهره گیری از تحلیل گفتمان می تواند به درک و کاربرد بهتر این ساختارها کمک کند نتایج پژوهش نشان می دهد که نظریه کانتارینو ابزار مفیدی برای بررسی تحولات زبانی است، اما نیاز به تعدیل و تکمیل دارد در نهایت، این پژوهش با ارائه تحلیل های جامع و پیشنهادات کاربردی، به توسعه دانش زبان شناسی کاربردی و بهبود آموزش زبان عربی در حوزه جمله فعلیه یاری می رساند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ب تاب، فائزه،1404،تحول ساختار جمله فعلیه در نثر عربی معاصر از منظر ویسنته کانتارینو: چالشها و راهکارها،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ20 فروردین 1404