مطالعه نظری استفاده از ژل های پلیمری شاخه دار به عنوان سیالات مقاوم در برابر دما و تورم برای سیالات حفاری مبتنی بر آب

چکیده مقاله

با اکتشاف و توسعه مستمر منابع نفت و گاز در سازندهای عمیق، استفاده از سیالات حفاری مبتنی بر آب به عنوان یک عامل کلید با چالش های شدید ناشی از دماهای بالا و هیدراته شدن لایه های خاک مواجه است از این رو توسعه سیستمهای کاهشدهنده های تورم خاک مقاوم در برابر حرارت و نمک همواره مورد توجه بوده است در این مطالعه تلاش شده است که با استفاده از نانوذرات اصلاح شده با شاخه های پلیمری آمینی بتوان میزان مقاوت هیدارته شدن و پایداری دمایی خاک را افزایش داد مکانیسم برهمکنش بین پلیمر شاخه دار و نانوذرات سلیکا در حالات مختلف به کمک نظریه تابعی چگال بررسی شد تا بهترین حالت اتصال پلیمر مشخص شود میزان انرژی جذب پلیمر در حالت عمودی و افقی به ترتیب ۲۸۰ و ۳۶۰ کیلوژول بر مول بود حالت افقی با تشکیل پیوندهای هیدروژنی قوی با نانوذره مانع از رسیدن آب به سطح خاک می شد این میزان انرژی جذب از سایر ترکیبات مشابه بیشتر بود که نشان می داد محاسبه پایداری حرارتی ترکیب پلیمر نانوذره نشان می داد که مقاومت حرارتی این ترکیب تا دماهای بالاتر از ۲۸۰ درجه سانتیگراد حفظ می شود به طور کلی می توان دریافت که پلیمرهای شاخه دار گزینه مناسبی برای جلوگیری از تورم چاه های حفاری باشند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدحسین عساکره

مقاله مطالعه نظری استفاده از ژل های پلیمری شاخه دار به عنوان سیالات مقاوم در برابر دما و تورم برای سیالات حفاری مبتنی بر آب

�ساکره، محمدحسین،1402،مطالعه نظری استفاده از ژل های پلیمری شاخه دار به عنوان سیالات مقاوم در برابر دما و تورم برای سیالات حفاری مبتنی بر آب،دومین کنگره بین المللی دانشجویان مهندسی شیمی و صنعت نفت،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنگره بین المللی دانشجویان مهندسی شیمی و صنعت نفت30 آبان 1402 · تهران