چکیده مقاله
تاب آوری شهری به عنوان یکی از مولفه های اساسی در تحقق توسعه پایدار، نقش تعیین کننده ای در کاهش آسیب پذیری شهرها در برابر مخاطرات طبیعی و انسان ساخت ایفا می کند با گسترش شهرنشینی و پیچیده تر شدن ساختارهای شهری، تاسیسات حیاتی نظیر شبکه های حمل ونقل، تامین انرژی، آب رسانی و ارتباطات، بیش از پیش در معرض تهدیدات گوناگون قرار گرفته اند که می توانند عملکرد منسجم و پایدار کلان شهرها را مختل سازند در این راستا، اتخاذ رویکردهای نوین مدیریتی و بهره گیری از فناوری های هوشمند، به ویژه در حوزه پیشگیری و آمادگی، ضرورتی انکارناپذیر یافته است این مقاله با رویکردی تحلیلی مقایسه ای، به بررسی نقش اقدامات پیشگیرانه و فناوری های نوین در ارتقای تاب آوری تاسیسات شهری می پردازد ابتدا با تحلیل تطبیقی میان شهرهای منتخب ایران و نمونه های موفق جهانی، نقاط قوت و ضعف موجود در سیاست گذاری و اجرای برنامه های تاب آوری شناسایی می شود سپس، با تمرکز بر ابزارهای فناورانه نظیر سامانه های هشدار سریع، حسگرهای هوشمند، داده کاوی شهری، و مدیریت بحران مبتنی بر هوش مصنوعی، ظرفیت های بالقوه برای ارتقای پایداری عملکرد شهری مورد ارزیابی قرار می گیرد نتایج پژوهش نشان می دهد که هم افزایی میان مدیریت پیشگیرانه، برنامه ریزی یکپارچه، و بهره برداری هدفمند از فناوری های هوشمند، می تواند به طور موثری منجر به کاهش آسیب پذیری زیرساخت های شهری، افزایش تاب آوری در برابر بحران ها، و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان شود در پایان، راهکارهایی عملی برای تقویت تاب آوری شهری در بستر سیاست گذاری، آموزش، و سرمایه گذاری فناورانه ارائه می گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مظفری، روح الله،1404،نقش اقدامات پیشگیرانه و فناوری های هوشمند در ارتقاء تاب آوری تاسیسات شهری: مطالعه تطبیقی ایران و جهان،اولین کنگره ملی نگهداری و تعمیرات ابنیه و تاسیسات شهری،شیراز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنگره ملی نگهداری و تعمیرات ابنیه و تاسیسات شهری12 آذر 1404 · شیراز