چکیده مقاله
شبکه های جاده ای به عنوان یکی از اصلی ترین زیرساخت های حمل ونقل، تحت تاثیر عوامل محیطی، بارهای ترافیکی و فرسودگی مصالح دچار خرابی می شوند که منجر به افزایش نیاز به تعمیرات و هزینه های چرخه عمر می گردد نگهداری پیشگیرانه به عنوان یک راهبرد مدیریتی موثر، با تمرکز بر مداخلات زودهنگام و کم هزینه، هدف حفظ عملکرد روسازی، جلوگیری از توسعه ترک ها و آسیب های ساختاری و افزایش عمر مفید راه ها را دنبال می کند در این پژوهش، انواع روش های پیشگیرانه برای روسازی های آسفالتی و بتنی شامل درزگیری، پوشش های سطحی، روکش نازک، میکروسرفیسینگ، چیپ سیل و ترمیم موضعی مورد بررسی قرار گرفت و اصول انتخاب روش مناسب با توجه به نوع روسازی، شدت خرابی، شرایط ترافیکی و اقلیمی ارائه شد علاوه بر مرور ادبیات، یک مطالعه موردی آزمایشگاهی و تجربی با ارزیابی چهار روش پیشگیرانه روسازی آسفالتی انجام شد و شاخص های کلیدی عملکرد شامل اصطکاک سطحی، مقاومت در برابر ترک خوردگی و تغییر شکل دائمی بررسی گردید نتایج نشان داد که روکش فوق نازک با خاصیت ارتجاعی بالا و SMA ۱۰ بیشترین دوام و مقاومت عملکردی را ارائه می دهند، در حالی که میکروسرفیسینگ و چیپ سیل برای مسیرهای کم ترافیک و کوتاه مدت اقتصادی تر هستند بررسی داده های بلندمدت و مدل های تصمیم گیری چندمعیاره نیز نشان داد که انتخاب و زمان بندی مناسب مداخلات پیشگیرانه می تواند هزینه های چرخه عمر را تا ۳۰٪ کاهش داده و ایمنی، کیفیت سواری و بهره وری اقتصادی شبکه راه ها را بهبود بخشد نتایج این مطالعه، مبنای علمی و تجربی برای برنامه ریزی نگهداری پیشگیرانه موثر و پایدار در شبکه های جاده ای فراهم می آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�القی، فرناز و وامق، مصطفی،1404،نقش نگهداری پیشگیرانه در کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری راه ها،اولین کنگره ملی نگهداری و تعمیرات ابنیه و تاسیسات شهری،شیراز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنگره ملی نگهداری و تعمیرات ابنیه و تاسیسات شهری12 آذر 1404 · شیراز