چکیده مقاله
با توجه به روند فزاینده فعالیت های تعمیر و نگهداری در زیرساخت های شهری و نقش مستقیم آن ها در انتشار آلاینده ها، به کارگیری فناوری های نوین به عنوان راهبردی کلیدی در جهت ارتقای پایداری و کاهش اثرات زیست محیطی پروژه های شهری مورد توجه قرار گرفته است این پژوهش با هدف بررسی تاثیر استفاده از فناوری های نوین در کاهش آلاینده ها و حفظ کیفیت محیط زیست شهری در فرآیند تعمیرات زیرساختی، در کلان شهر شیراز انجام شده است روش تحقیق به صورت ترکیبی میدانی – تحلیلی طراحی شده و داده های پژوهش از طریق پایش میدانی پروژه های تعمیراتی منتخب شهرداری شیراز در سال های ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳ و گزارش های رسمی سازمان محیط زیست و سامانه پایش کیفی هوای کشور گردآوری شده است فناوری های مورد بررسی شامل استفاده از تجهیزات الکتریکی، مصالح کم انتشار، روش های اجرای کم مصرف و فناوری های کنترل هوشمند بوده است نتایج نشان داد به کارگیری فناوری های نوین منجر به کاهش میانگین ۳۵ تا ۴۸ درصدی انتشار CO₂ و ۲۵ تا ۴۲ درصدی PM۲ ۵ در مقایسه با روش های سنتی شده است همچنین با به کارگیری فناوری های هوشمند زمان اجرای پروژه ها به طور میانگین ۲۲ درصد کاهش یافته است که تاثیر مستقیمی بر کاهش آلودگی و ترافیک دارد تحلیل داده ها با استفاده از مدل های آماری و صحت سنجی مقایسه ای انجام شده است در نهایت، چارچوبی پیشنهادی برای بومی سازی فناوری های کم انتشار در پروژه های شهری شیراز ارائه شده که می تواند به عنوان نقشه راهی عملی برای مدیریت شهری در راستای دستیابی به اهداف توسعه پایدار و ارتقای تاب آوری محیطی مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ادمی، احمد و آرگیو، نادر و باباخانی، پیمان و زارعی، محمد و فروزانی، سمیه،1404،کاربرد فناوری های نوین در تعمیرات شهری جهت کاهش آلاینده ها و حفظ کیفیت محیط زیست شهری؛ مطالعه موردی: کلانشهر شیراز،اولین کنگره ملی نگهداری و تعمیرات ابنیه و تاسیسات شهری،شیراز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنگره ملی نگهداری و تعمیرات ابنیه و تاسیسات شهری12 آذر 1404 · شیراز