چکیده مقاله
این مقاله به بررسی سیاست های کیفری ایران در پیشگیری از جرم پرداخته و با رویکردی تلفیقی از جرم شناسی و اصول حکمرانی عمومی، راهکارهایی برای بهبود این سیاست ها ارائه می دهد پیشگیری از جرم، به ویژه در جوامع مدرن، یکی از مهم ترین ابزارهای مدیریت و کاهش جرایم است که علاوه بر کاهش هزینه های اجتماعی و اقتصادی، به افزایش امنیت عمومی نیز منجر می شود سیاست های کیفری سنتی در ایران، با تاکید بر ابزارهای تنبیهی و سرکوبگرانه، در کاهش جرایم پیچیده و سازمان یافته نظیر فساد مالی و ارتشا موفقیت کافی نداشته اند این امر، ضرورت بازنگری در رویکردها و حرکت به سمت سیاست های پیشگیری اجتماعی و وضعی را برجسته می کند در این پژوهش، سیاست های پیشگیری ایران با تاکید بر جرایمی مانند ارتشا بررسی شده و سپس با تجارب کشور فرانسه به صورت تطبیقی مقایسه شده است یافته ها نشان می دهند که نظام حقوقی فرانسه، با استفاده از پیشگیری وضعی و ابزارهای نظارتی مدرن، توانسته است به نتایج بهتری در کاهش جرایم دست یابد در مقابل، سیاست های کیفری ایران به دلیل نبود شفافیت، عدم هماهنگی میان نهادها، و تکیه بیش از حد بر ابزارهای سرکوبگرانه، در پیشگیری از جرایم به ویژه در حوزه های اقتصادی ناکارآمد عمل کرده است این مقاله، با ارائه مدلی تلفیقی از جرم شناسی و حکمرانی عمومی، به دنبال شناسایی و پیشنهاد راهکارهایی برای بهبود سیاست های کیفری ایران است این مدل شامل تقویت شفافیت، ایجاد نظارت های سیستماتیک، و گسترش پیشگیری اجتماعی در تعامل با نهادهای مدنی است هدف نهایی این تحقیق، کاهش فرصت های جرم زایی و دستیابی به جامعه ای امن تر و پایدارتر است
کلیدواژهها
نویسندگان
سیدعارف الهی
دانشجوی دکتری مدیریت دولتی گرایش تصمیم گیری و خط مشی گذاری عمومی، دانشگاه تهران
فاطمه دهقانی
دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق گرایش جزا و جرم شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
شیوه ارجاع
�لهی، سیدعارف و دهقانی، فاطمه،1404،تحلیل سیاست های کیفری ایران در پیشگیری از جرم: رویکردی تلفیقی از حکمرانی عمومی و جرم شناسی با بررسی تطبیقی تجارب بین المللی،اولین کنفرانس بین المللی افق های نوین در مدیریت، تجارت، اقتصاد و علوم انسان�
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی افق های نوین در مدیریت، تجارت، اقتصاد و علوم انسانی10 آذر 1404