چکیده مقاله
در دهه های اخیر، صنعت حمل ونقل دریایی به عنوان یکی از ارکان اصلی تجارت جهانی، با چالش های زیست محیطی و اقتصادی گسترده ای روبه رو شده است افزایش قیمت سوخت، کاهش راندمان موتورهای دریایی در گذر زمان، سخت گیری سازمان های بین المللی همچون سازمان بین المللی دریانوردی در زمینه کاهش انتشار گازهای گلخانه ای، و همچنین افزایش نیاز به بهره وری عملیاتی کشتی ها، سبب شده است که تحقیقات گسترده ای پیرامون راهکارهای نوین بهینه سازی مصرف سوخت و کاهش انتشار انجام شود یکی از موثرترین این رویکردها، بهره گیری از پیشرانش کمکی باد و بهینه سازی زمان ورود به بندر است؛ دو فناوری کاربردی که هر یک در حوزه خود اثربخشی قابل توجهی دارند در پژوهش حاضر، ادغام این دو سامانه مورد مطالعه قرار گرفته و تلاش شده تا میزان کاهش مصرف سوخت، کاهش زمان انتظار در لنگرگاه، و کاهش انتشار CO₂ در یک مدل عملیاتی واقعی ارزیابی شود تحلیل ها شامل مدل سازی رفتار باد، شبیه سازی قدرت پیشرانش کمکی، مدل سازی هیدرودینامیک و پسار بدنه، محاسبه مصرف سوخت در سناریوهای مختلف، و بررسی تاثیر تاخیر یا تسریع در ورود به بندر است نتایج نشان می دهد که ترکیب این دو فناوری می تواند میانگین ۲۰ تا ۳۰ درصد کاهش مصرف سوخت، کاهش چشمگیر زمان های بیهوده در لنگرگاه، و افزایش یکنواختی در سرعت عملیاتی ایجاد کند همچنین اثرات هم افزایی این دو فناوری سبب می شود بی ثباتی های عملیاتی کشتی کمتر شده و امکان برنامه ریزی دقیق تر فراهم شود این مقاله با تحلیل جامع مدل ها، جداول، نمودارها و داده های ارائه شده در فایل اصلی، یک نسخه بازنویسی شده، علمی و ساختاریافته ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�پرناک، آرش و قاسمی، فائزه،1404،ترکیب سامانه های پیشرانش کمکی باد و مدیریت ورود به بندر در کاهش مصرف سوخت و انتشار آلاینده ها در کشتی ها،اولین کنفرانس بین المللی افق های نوین در مدیریت، تجارت، اقتصاد و علوم انسان�
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی افق های نوین در مدیریت، تجارت، اقتصاد و علوم انسانی10 آذر 1404