مدارس سبز و شهر پایدار؛ تحلیلی مفهومی از رابطه آموزش و شهرسازی

چکیده مقاله

حضور و سامان دهی فضای سبز در مدارس فراتر از کارکردهای آموزشی و زیباشناختی است و می تواند به عنوان بخشی از زیرساخت های پایداری شهری نقش آفرینی کند این مقاله با رویکردی مفهومی و مروری بر ادبیات مرتبط روان شناسی محیطی، نظریه حس مکان، مطالعات منظر و دیدگاه های شهرسازی پایدار پیوند میان طراحی منظر آموزشی و اهداف پایداری شهری را تحلیل می کند نشان داده می شود که مدارس سبز با فراهم آوردن فرصت های تعامل اجتماعی، کاهش استرس، تقویت تعلق مکان، و افزایش کیفیت محیط محلی، هم به ارتقای فرایند یادگیری و انگیزش دانش آموزان کمک می کنند و هم ظرفیت هایی برای بهبود سلامت عمومی، ارتقای سرزندگی محله و تقویت سرمایه اجتماعی شهر فراهم می آورند چارچوب مفهومی پیشنهادی، سازوکارهای رابطه ای شامل ۱ فضای فیزیکی و منظر، ۲ تجربه های یادگیری مبتنی بر طبیعت، و ۳ تاثیرات اجتماعی شهری را نشان می دهد و راهکارهایی برای گنجاندن مدارس سبز در سیاست گذاری فضایی و برنامه ریزی شهری پیشنهاد می کند نتیجه گیری مقاله بر ضرورت بازتعریف مدارس به عنوان منابع شهری چند کارکردی و لزوم همگرایی برنامه ریزی آموزشی و شهرسازی برای تحقق شهرهای پایدار تاکید دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

الهام صادقی شیرسوار

کارشناسی ارشد مهندسی فضای سبز، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

احمد حامی

عضو هیئت علمی گروه فضای سبز، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

�ادقی شیرسوار، الهام و حامی، احمد،1404،مدارس سبز و شهر پایدار؛ تحلیلی مفهومی از رابطه آموزش و شهرسازی،سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی30 آبان 1404