چکیده مقاله
یکی از مهم ترین چالش های جمعیتی در ایران، کاهش تمایل به فرزندآوری به ویژه در میان زوج های نابارور است؛ گروهی که با مجموعه ای از موانع روان شناختی، اجتماعی، اطلاعاتی و اقتصادی مواجه اند هدف این پژوهش، طراحی و ارزیابی یک مدل هوش مصنوعی شخصی سازی شده برای افزایش انگیزه فرزندآوری در این گروه بود این مطالعه به روش ترکیبی و در دو فاز انجام شد در فاز کیفی، با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ زوج نابارور و تحلیل محتوای قراردادی، پنج مقوله اصلی شامل اضطراب، استیگما، کمبود آگاهی، فشار مالی و حمایت همسر شناسایی شد این یافته ها پایه طراحی پرسش نامه ای ساخت یافته قرار گرفت که در فاز کمی توسط ۲۵۰ زوج دیگر تکمیل شد سپس با استفاده از الگوریتم Gradient Boosting، یک مدل یادگیری ماشین آموزش داده شد دقت مدل در پیش بینی تمایل به فرزندآوری ۸۷٪ بود و توانست بر اساس مشخصات فردی هر زوج، مداخلاتی انگیزشی و اطلاعاتی پیشنهاد دهد نتایج این مطالعه نشان می دهد که استفاده از الگوریتم های هوش مصنوعی با رویکرد شخصی سازی، می تواند به عنوان ابزاری نوآورانه و اثربخش در سیاست گذاری های جمعیتی و ارتقاء سلامت باروری به کار رود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بادی باویل، دینا و حبیبی، فاطمه،1404،کاربرد الگوریتم های شخصی سازی شده ی هوش مصنوعی در افزایش تمایل زوج های نابارور به فرزندآوری در ایران: یک مطالعه ترکیبی،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت30 آبان 1404