چکیده مقاله
زمینه و هدف: ناباروری یکی از مسائل مهم سلامت عمومی است که با گسترش فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی AI ، چشم انداز تازه ای در بهبود تشخیص و درمان آن ایجاد شده است هدف این مقاله، مرور نظام مند کاربردهای هوش مصنوعی در حوزه ناباروری، تحلیل مزایا و چالش های آن، و بررسی افق های آینده این فناوری در پزشکی تولیدمثل است روش کار: این مطالعه به روش مرور نظام مند و بر اساس دستورالعمل PRISMA ۲۰۲۰ انجام شد جستجوی ساختاریافته در پایگاه های PubMed، Scopus، Web of Science، Google Scholar و Cochrane با استفاده از کلیدواژه های مرتبط با هوش مصنوعی و ناباروری، در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ صورت گرفت پس از غربالگری و ارزیابی کیفیت مطالعات با ابزار QUADAS ۲، مقالات واجد شرایط وارد تحلیل نهایی شدند داده ها به صورت مرور روایی تحلیل شدند یافته ها: نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی در حوزه ناباروری کاربردهای متنوعی دارد، از جمله: پیش بینی موفقیت درمان های کمک باروری ART با استفاده از داده های بالینی مانند سن، AMH، BMI، پارامترهای اسپرم و تعداد فولیکول ها و تحلیل تصاویر انکوباتورهای زمان گریز برای ارزیابی کیفیت جنین و پیش بینی موفقیت لانه گزینی با دقتی بیشتر از ارزیابی انسانی و انتخاب بهینه اسپرم و تشخیص ناهنجاری های آن با الگوریتم های بینایی ماشین و یادگیری عمیق میباشد نتیجه گیری: کاربرد هوش مصنوعی در ناباروری، نویدبخش تحولاتی بنیادین در تشخیص، پیش بینی و درمان فردمحور میباشد با این حال، چالش هایی مانند شفافیت الگوریتم ها، ملاحظات اخلاقی، و نیاز به اعتبارسنجی بالینی همچان پابرجاست بهره گیری موثر، ایمن و اخلاق مدار از AI نیازمند تدوین چارچوب های جامع و بین رشته ای در پژوهش، سیاست گذاری و اجراست
کلیدواژهها
نویسندگان
دینا آبادی باویل
دانشجوی دکتری تخصصی بهداشت باروری،مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
فاطمه حبیبی
گروه پرستاری و مامایی،واحد علوم پزشکی مشهد،دانشگاه ازاد اسلامی،مشهد، ایران
شیوه ارجاع
�بادی باویل، دینا و حبیبی، فاطمه،1404،کاربرد هوش مصنوعی در تشخیص و درمان ناباروری: فرصت ها، چالش ها و افق های آینده،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی بهداشت، درمان و ارتقای سلامت30 آبان 1404