چکیده مقاله
امروزه گسترش فضای سبز و توسعه باغات برای حفظ سلامتی شهروندان از اهمیت بسزائی برخوردار است و ضرورت اجرای آن در حواشی شهرهای بزرگ یک امر اجتناب ناپذیر به شمار میرود اهمیت و تاثیر درختان در حیات شهرها و پایداری آنها انکار ناپذیر است تا سال ۱۳۴۵ سیاست تفکیک و تعیین نوع استفاده از زمین در اختیار شخص مالک بود شهرداریها نیز در موقع احداث ساختمان توسط مالک نقشه مورد نظر او را تصویب و پروانه ساختمانی را صادر می نمودند در سال ۱۳۴۵ ضمن الحاق مواد ۹۹ و ۱۰۱ قانون شهرداری ها، به شهرداری اجازه داده شد تا نحوه استفاده از زمین را تعیین و در تفکیک اراضی داخل محدوده شهر دخالت نماید؛ که متعاقب آن قوانین متعددی در مورد تفکیک اراضی در داخل محدوده شهری به تصویب رسید در این بین افزایش جمعیت و توسعه محدوده شهرها و وجود منافع سرشار در زمینه ساخت و ساز موجب گردید تا سودجویان از هر فرصتی برای تفکیک و تخریب فضای سبز و باغهای واقع در محدوده قانونی و حریم شهرها استفاده نمایند مراجع قانونگذاری نیز با وضع مقررات خاص به رویارویی با این روند پرداختند بررسی اجمالی قوانین مربوط به حفظ و گسترش فضای سبز و حفظ کاربری اراضی زراعی و باغات و سیر اصلاحات انجام گرفته، نشان می دهد قانونگذار در این خصوص تکالیفی را برای سازمان های دولتی و غیر دولتی خصوصا شهرداری ها تعیین نموده که مکلف و موظف به رعایت آن هستند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حیرائی، فرشاد،1400،گسترش فضای سبز و راهکارهای توسعه آن درمدیریت شهری تهران،دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت،اقتصاد،حسابداری و بانکدار�
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت،اقتصاد،حسابداری و بانکداری19 اسفند 1400