چکیده مقاله
با گسترش فرایندهای مخرب انسانی علیه مواهب طبیعی در فقدان توجه به ملاحظات زیست محیطی و عدم رعایت الگوهای صحیح پیشرفت در قالب مفهوم توسعه پایدار در سالیان متمادی و تغییرات اقلیمی ناشی از آن که منتج به جریانات طبیعی همچون فرسایش، خاک محو شدن تدریجی پوشش گیاهی بلایای طبیعی و در نهایت خشکسالی و بیابانزایی گردیده است ضرورت کاربست ملاحظات، فنی مهندسی و حقوقی در پهنه عظیم جغرافیایی ایران، مستلزم اتخاذ سیاستگذاری زیست محیطی و تخصیص سیاست جنایی مناسب و متناسب است در همین راستا پژوهش پیش رو با نگاهی توصیفی تحلیلی با هدف کشف چرایی دگردیسی بزهکاری علیه اراضی ملی به اتفاقی عادی تحریر یافته است پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء تحقیقات کاربردی و مسئله محور و نوع، تحقیق توصیفی تحلیلی است این مقاله در پرتو جرم شناسی سبز به این نتیجه دست یافت که در بسیاری از موارد جامعه در یک امنیت اخلاقی نسبت به جرایم و آسیبهای زیست محیطی به سر می برد و خود را قربانی بزهکاران زیست محیطی نمی داند و همچنین در تعامل بدون گفتگوی بزه کار و بزه دیده دولت و محیط زیست در سنجه عدالت کیفری عملکرد ناکافی سامانه عدالت کیفری در اعمال جرم انگاری و ضمانت اجرای جامع و سیاستهای سبز شویی صاحبان قدرت ثروت نقش قابل توجهی در شکل گیری حاشیه ای امن برای مرتکبان جرائم علیه ثروتهای ملی داشته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نظری، مهشید و شیخ الاسلامی، عباس،1403،رویکردی انتقادی به سیاست جنایی قانونگذار و رویه قضایی ایران در قبال جرائم علیه اراضی ملی در پرتو جرم شناسی سبز،ششمین همایش ملی جنگل ایران،کرج
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین همایش ملی جنگل ایران4 دی 1403 · کرج