بررسی رشد اجتماعی کودکان وابسته به بهزیستی و کودکان عادی پیش دبستانی

چکیده مقاله

اجتماعی شدن به معنای همبازی و همنوایی فرد با ارزش ها، هنجارها و نگرش های گروهی و اجتماعی است به بیان دیگر، اجتماعی شدن فراگردی است که به واسطه آن، هر فرد، دانشی و مهارت های اجتماعی لازم برای مشارکت موثر و فعال در زندگی گروهی و اجتماعی را کسب می کند مجموعه ی این ارزش ها، هنجارها، نگرشی ها، دانش ها و مهارت ها فرد را قادر می سازد که با گروه ها و افراد جامعه، روابط و کنش های متقابل داشته باشد فراگرد اجتماعی شدن، امری مستمر و به اعتباری مادام العمر است اجتماعی شدن فراگردی است که طی آن، فرد به کسب هویت نائل می گردد و با پذیرش ارزش ها، هنجارها، آرمان ها و شیوه های زندگی، تحت شرایط مطلوب قادر به تحقق استعداده ای بالقوه ی خود می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

صادق امینی

کارشناسی روانشناسی کودکان استثنایی، دانشگاه شهید باهنر اصفهان

علی فتاحی الکوهی

کارشناسی روانشناسی کودکان استثنایی، دانشگاه شهید باهنر اصفهان

ابوالفضل یاوری پور

کارشناسی روانشناسی کودکان استثنایی، دانشگاه شهید باهنر اصفهان

عرفان فاطمی دوست

کارشناسی روانشناسی کودکان استثنایی، دانشگاه شهید باهنر اصفهان

�مینی، صادق و فتاحی الکوهی، علی و یاوری پور، ابوالفضل و فاطمی دوست، عرفان،1402،بررسی رشد اجتماعی کودکان وابسته به بهزیستی و کودکان عادی پیش دبستانی،چهارمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری31 فروردین 1402 · تهران